[انقلاب ما ، انقلاب ارزش ها بود]
همه ی کار انقلاب ما همین بود که در مقابل معیارهای باطل و غلط مادی جهانی بایستد و آن ها را عوض کند . دنیای امروز ، دنیای دروغ ، زور، شهوترانی و دنیای ترجیح ارزش های مادی بر ارزش های معنوی است.
دنیا این است. مخصوص امروز هم نیست قرن هاست که معنویت در دنیا رو به افول و ضعف بوده است . قدرتمندها تلاش کردند معنویت را از بین ببرند.
صاحبان قدرت ، پول پرست ها و سرمایه دارها یک نظام و بساط مادی در دنیا چیدند که در رأس آن قدرتی مثل قدرت آمریکاست که از همه دروغگو تر ، فریبگر تر ، بی اعتنا تر نسبت به فضایل انسانی و بی رحم تر نسبت به انسان هاست . چنین قدرتی در رأس است و دوستان او هم در مراتب بعد قرار می گیرند. این وضع دنیاست . انقلاب اسلامی یعنی زنده کردن دوباره اسلام. زنده کردن « إن أکرمکم عندالله أتقیکم » و انقلاب آمد تا این بساط و این تربیت غلط جهانی را بشکند و یک تربیت جدیدی درست کند. اگر تربیت جهان ، تربیت مادی باشد ، معلوم است که افرادی شهوتران ، فاسد ، رو سیاه و گمراه مثل محمدرضا باید در رأس کار باشند و یک انسان با فضیلت و منور مثل امام بایستی یا در زندان و یا در تبعید باشد. در چنان وضعیتی در جامعه جای امام نیست. وقتی زور ، فساد ، دروغ و بی فضیلتی حاکم است، آن کسی که دارای فضیلت ، صدق ،نور عرفان و توجه به خداست جایش یا زندان هاست و یا در مقتل و مذبح و گودال قتلگاه است . وقتی کسی مثل امام بر سر کار آمد یعنی ورق برگشت . شهوترانی، دنیا طلبی و وابستگی و فساد در انزوا رفت و تقوا ، زهد صفا و نورانیت ،جهاد ، دلسوزی برای انسان ها ، رحم و مروت و برادری و ایثار و از خود گذشتگی روی کار آمد. امام که روی کار می آید یعنی این خصلت ها و این فضیلت ها روی کار می آید. این ارزش های مطرح می شود.
اگر این ارزشها را نگهداشتید نظام امامت باقی می ماند. آن وقت امثال حسین بن علی (ع) دیگر به مذبح برده نمی شوند . اما اگر این ها را از دست دادیم چه؟ اگر روحیه بسیجی را از دست دادیم چه؟ اگر به جای توجه به تکلیف و وظیفه و آرمان الهی به فکر تجملات شخصی خودمان افتادیم چه؟ اگر جوان بسیجی ،مؤمن و با اخلاص را که هیج چیز نمی خواهد جز میدانی برای مجاهدت در راه خدا، در انزوا قرار دادیم و یک آم پررو ، افزون خواه ، پر توقع و بی صفای بی معنویت را مسلط کردیم چه ؟ در این صورت همه چیز دگرگون خواهد شد. اگر بین رحلت نبی اکرم (ص) و شهادت جگر گوشه اش در صدر اسلام پنجاه سال فاصله بود ، ممکن است در روزگار ما این فاصله خیلی کمتر بشود و فضیلت ها و صاحبان فضایل زودتر به مذبح بروند.
نباید بگذاریم چنین چیزی پیش باید. باید در مقابل انحرافی که ممکن است دشمن بر ما تحمیل بکند، بایستیم. عبرت گیری از عاشورا این است. نگذاریم روح انقلاب و فرزندان انقلاب در جامعه منزوی بشوند انشاء الله.
نوشته شده توسط رضا در پنجشنبه دهم بهمن 1387
لينك ثابت 
|