مسئولیت ما در برابر غدیر
از آن جا که غدیر و مفهوم و حقیقت آن از جامعه دور نگاه داشته شد ، طبیعتا بیگانگی و ناآشنایی جهان را با این فرهنگ به دنبال داشته و این امر سبب شد تا مردم ، به ویژه آنان که از مکتب امیر المؤمنین (ع) بهره ای نگرفتند و از سیره آن حضرت دوری گزیدند ، از چشمه زلال و جوشان غدیر و داده های آن محروم بمانند.
با این تفصیل ، چگونه غدیر را احیا کنیم؟
از عبدالاسلام بن صالح هروی روایت شده است که گفت : از امام رضا (ع) شنیدم که می فرمود:
رحم الله عبداً أحیی أمرنا ؛ خدای ، رحمت کند آن بنده ای که امر ما را احیا کند.
پرسیدم : احیای امر شما چگونه ممکن است؟
فرمود: یتعلّم علومنا و یعلّمها الناس ؛ علوم ما را فرا گیرد و آن را به مردم بیاموزد.
می بینیم که امام رضا (ع) کار تعلیم را به شیعه یا پیروان دیگر مذاهب اسلامی محدود نکرده ، بلکه واژه « ناس » (مردم) را به کار برده است و این بدان معناست که به همه مردم بیاموزد.
اکنون در جهانی روزگار می گذرانیم که مردمان آن ، بلکه – متأسفانه- بیشتر مسلمانان با غدیر و آموزه های اهل بیت ( علیهما السلام) بیگانه اند . در چنین شرایطی و به منظور آشنایی با حجم و سنگینی مسئولیتی که غدیر بر دوش ما نهاده است ، باید از خود بپرسیم ؛ جهان معاصر چه اندازه با غدیر آشنا شده و ژرفای آن را کاویده است ؟ و اگر جهان ، با این فرهنگ جهان شمول بیگانه است ، چه کسی مسئول زدودن این جهل و بیگانگی است؟
حقیقت این است که نسل امروز ، غالبا تصوری روشن و درست از غدیر ندارد که در این مورد، مسئولیت روشنگری و آگاهی بخشی در مرتبه اول بر عهده ماست که اگر میثاق غدیر را – آن گونه که موظفیم – بیان کنیم.
بی تردید جامعه وضعیت بهتری خواهد داشت . در این راستا باید به جهانیان این آگاهی را بدهیم که غدیر ، یعنی جوشش مستمر ، سر زندگی و نشاط اسلام و شاداب نگاه داشتن آن برای تحقق رفاه ، توسعه بخشیدن به گستره آن ، پیشرفت ، ترقی و آباد کردن جوامع انسانی است.
مسئولیت پذیری صاحبان ثروت نسبت به دیگر افراد جامعه ، از بین بردن پدیده خوردن از دست رنج دیگران و سربار بودن و دسته ها و باندهای مخرب، دیگر مفهوم غدیر است. چه این که فرهنگ غدیر متولیان امور اقتصادی را امانتدارانی می داند که شریان حیات مدنی را به عنوان عامل محرک و شتاب دهنده جامعه ، در دست دارند.
از این رو بر ما واجب است این حقیقت را به همگان بباورانیم که غدیر میثاق « أولو الأمر » با خداوند است ؛ همان هایی که از سوی خدا فرمان یافته اند تا سطح زندگی خود را با ضعیف ترین افراد جامعه همسان سازند و در خوراک ، پوشاک ، مسکن و جز آن ، با آنان همگون شوند.
دگر باره تأکید می شود که مسئولیت سنگینی که در مورد غدیر بر عهده ما نهاده شده و نیز ضرورت پای بندی به آن در جهان معاصر ، می طلبد که گسترده آسمانی فرا خوانیم که در غیر این صورت ، امید به کوتاه شده دست خودکامان ، نجات دادن بشریت از وضع بسیار بد و وحشتناک فعلی و رسیدن به ساحل امنیت ، رفاه، عدالت و آزادی ، انتظاری بیهوده است.
بنابراین هرگاه از غدیر سخن گفته شود ، در واقع سخن از معانی والایی است که در فرهنگ غدیر نهفته است.
سخن آخر این که باید در این مناسبت شکوهمند، با اهل بیت( علیهما السلام ) ، به ویژه با صاحب غدیر ، امیرالمؤمنین (ع) تجدید بیعت کرده ، با آن پاکان پیمان فرمانبردای و ولایت ببندیم و بدانیم که بر ما واجب است با قلم و بیان و مال و گفتار و کردار خویش ، بیش از پیش ، آموزه های نورانی غدیر را به مردم بشناسانیم تا از این رهگذر ، جهان تشنه معنویت از چشمه زلال غدیر سیراب گردد.
از خدای متعال مسئلت دارم توفیق شناخت حرمت و عظمت این روز شکوهمند را به همگان عطا فرماید. ان شاء الله.
(سر چشمه زلال ولایت غدیر)
 نوشته شده توسط رضا در سه شنبه بیست و ششم آذر 1387
 لينك ثابت 
| 
پيغام مدير :