تبليغاتX
منظومه دانش
امام کاظم (ع) فرمودند: مؤمن همانند دو كفّه ترازو است ، كه هر چه ايمانش افزوده شود بلاها و آزمايشاتش بيشتر مى گردد
منوي اصلي

صفحه نخست

پست الكترونيك

آرشيو وبلاگ

قالب وبلاگ


نويسندگان

رضا
رضا
حسین


موضوعات

اجتماعی
کرامات
علمی
اخلاقی
اهل بیت


آرشيو ماهانه

آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
آذر 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387


لينكدوني


فرهنگ واژگان فارسی
پایگاه اطلاع رسانی مهدویت
پایگاه آیت الله مکارم شیرازی
پایگاه مقام معظم رهبری
روزنامه جام جم
پخش مستقیم از حرم آقا امام حسین (ع)
نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاهها
فال حافظ
تبیان


آرشيو لينكدوني


طراح قالب

طراح قالب : ساسان نوبخت

www.iroweb.com


» اعوذ بالله من الشیطان الرجیم «

 

دام های شیطان

شیطان از جنس جن است و از آتش خلق شده است و قبل این که از بهشت رانده شود خدا را هفتاد هزار  سال عبادت کرد، تا این که به مقام ملائکه رسید.

وقتی خدا انسان را از خاک آفرید و در آن روح دمید، به تمام ملائکه دستور داد که بر آدم سجده کنند، همه سجده کردند غیر از ابلیس، شیطان به خدا گفت: من هفتاد هزار سال تو را عبادت کرده ام و خود فرموده ای که هر کسی من را عبادت کند، عبادتش را بی نتیجه نمی گذارم و عوضش را به او می دهم. خداوند فرمود: هر چه می خواهی در دنیا به تو عطا می کنم. شیطان گفت:

اول اینکه: اجازه بدهی تا قیامت زنده بمانم؛ خداوند فرمودند: تو را مهلت می دهم.

دوم اینکه: در مقابل هر یک از فرزندان آدم دو فرزند به من عطا کنی که برای هر یک از اولاد آدم، دو فرزند مسلّط کنم تا او را به گمراهی بکشانند. خداوند باز هم قبول کرد.

سوم اینکه: مرا در بدن آدم هم چون خون جریان بدهی که از هر جای بدنش بتوانم او را به معصیت بکشانم.

چهارم اینکه: می خواهم اولاد آدم ما را نبینند ولی ما آنها را ببینیم.

پنجم اینکه: به من قدرت بدهی که به هر شکلی که می خواهم در آیم و هر کجا که می خواهم بروم.

ششم اینکه: می خواهم تا دم مرگ پیش اولاد آدم باشم (یعنی حتی وقتی که حضرت ملک الموت برای قبض روح به سراغ انسان می آید، شیطان هم حاضر می شود و انسان را وسوسه می کند)

امام باقر (ع) فرموده اند: هنگامی که انسان در حال جان دادن است خیلی تشنه می شود و در آن هنگام شیطان با یک لیوان آب می آید و می گوید اگر بر من سجده کنی و کافر شوی این آب را به تو می دهم؛ وقتی شیطان نا امید می شود آب را می ریزد و می گوید: من از تو بیزارم و می رود.

هفتم اینکه: من بر سینه اولاد آدم مسلط گردانی تا او را وسوسه کنم. خداوند در پایان می فرمایند: تمام خواسته هایت را برآورده می کنم، ولی هر کسی پیرو تو باشد، او را با تو به جهنم می فرستم. بعد شیطان می گوید: ای خدا به عزّت جلالت قسم که همه انسان ها را گمراه می کنم مگر عده ای معدود، که بنده خاص تو هستند.

سپس گفت: حالا که مرا بیرون می کنی غذای من چه باشد؟ خداوند فرمودند: سر هر سفره ای که نام من (بسم الله الرحمن الرحیم) برده نشود بنشین و با آنان که مانند حیوان گرسنه هستند غذا بخور.

امام باقر(ع) می فرمایند: اگر اول غذا یادتان رفت (بسم الله) بگویید، آخر غذا بگویید تا شیطان هر چه خورده بر گرداند.

شیطان گفت: برای من حدیثی قرار بده، خداوند فرمود: حدیث تو دروغ است.

شیطان گفت: برای من آدم و وسیله ای برای شکار قرار بده، خداوند فرمودند: زنان را وسیله صید و به دام انداختن مردم قرار دادم.

روزی حضرت محمد (ص) شیطان را در مسجد الحرام دیدند، پیش او رفتند و به او گفتند: ای ملعون چرا ناراحتی؟ شیطان گفت: چون من این همه تلاش می کنم که مردم را گمراه کنم ولی تو در قیامت از آنها شفاعت می کنی و زحمات مرا به هدر می دهی.

پیامبر (ص) فرمودند: چرا از امتم ناراحتی؟ شیطان گفت: امت تو خصوصیاتی دارند که امت های دیگر ندارند: اول اینکه: وقتی به هم می رسند سلام می کنند که سلام اسم خداست و من از این اسم می ترسم.

دوم اینکه: وقتی هم دیگر را می بینند به یکدیگر دست می دهند و تا دست هاشان از هم در نیامده گناهانشان بخشیده می شود.

سوم اینکه: وقتی غذا می خورند (بسم الله الرحمن الرحیم) می گویند و من دیگر نمی توانم غذا بخورم و گرسنه می مانم.

چهارم اینکه: بعد از غذا خوردن (الحمدالله) می گویند.

پنجم اینکه: وقتی اسم تو می آید، صلوات می فرستند و آن قدر ثواب ختم صلوات زیاد است که من فرار می کنم.

ششم اینکه : وقتی می خواهند کاری کنند (انشاء الله) می گویند و من دیگر نمی توانم در آن کار دخالت کنم.

هفتم اینکه: صدقه می دهند و وقتی که صدقه می دهند گناهانشان آمرزیده می شود و هفتاد نوع بلا را از خود دور می کنند.

حضرت نبی اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: وقتی انسان دستش را در جیبش می کند که صدقه بدهد هفتاد شیطان دست او را می گیرند تا او را منصرف نمایند.

هشتم اینکه: امت تو قرآن می خوانند و در خانه ای که قرآن قرائت می شود، دیگر جایی برای من نمی ماند. چون در آن خانه ملائکه رفت و آمد می کنند.

نهم اینکه: مرا زیاد لعنت می کنند و با هر لعنت یک زخم بر بدنم می افتد و تا زمانی که او را به گمراهی نکشانم، آن زخم ها خوب نمی شود.

دهم اینکه: هنگامی که گناه می کنند، سریع توبه می کند و زحمات مرا به هدر می دهند.

یازدهم اینکه: وقتی که عطسه می کنند، (الحمدالله) می گویند.

-        وقتی انسان نماز می خواند، شیطان از او دور می شود؛ به خصوص اگر سجده نماز طولانی باشد، شیطان از روی ناراحتی فریاد می کشد.

-    حضرت امام صادق (ع) فرمودند: هر کس نماز نخواند از شیطان پست تر است! زیرا شیطان یک خطا کرد و آن هم این بود که بر آدم سجده نکرد؛ ولی انسان اگر نماز نخواند، برای خدا سجده نمی کندم.

-        پیامبر(ص) فرمودند: مجوز عبور از پل صراط نماز است و اگر نماز مؤمن قبول شود، اعمال دیگر او نیز قبول درگاه الهی واقع می گردد.

-        در نمازها، نماز صبح خیلی سفارش شده است.

-        امام صادق (ع) فرمودند: از صفات مسلم این است که (بسم الله الرحمن الرحیم) را در نماز بلند می گوید.

-    هر کس که قبل از شروع حمد (اعوذ بالله من الشیطان الرجیم) را بگوید به اندازه هر مویی که در بدن اوست هزار حسنه برای او می نویسند.

-    پیامبر (ص) فرمودند: هر کس بعد از نماز، تسبیحات حضرت زهرا (س) را بگوید، به خصوص اگر با انگشتانش بشمارد، همان دست ها او را در روز قیامت شفاعت می کنند.

-        بعد از نماز دعا (اللهم عجل لولیک الفرج) فراموش نشود.

-    پیامبر (ص) فرمودند: وقتی بنده ای مشغول نماز و ذکر خدا می شود، شیطان می آید و به او می گوید: به یاد فلان چیز باش، فکر فلان کار را بکن؛ این قدر وسوسه می کند تا انسان را از فکر نماز بیرون ببرد و به شک اندازد، به طوری که نداند چند رکعت نماز خوانده است.

نماز واقعی چهار ویژگی دارد:

1. باطهارت بودن              2. با جماعت بودن             3. اول وقت بودن             4. با حضور قلب بودن

 

نوشته شده توسط رضا در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388

لينك ثابت


» انسان و مساله رفاقت و دوستی «

 

انسان و مسأله رفاقت و دوستی

 

در این پست ، سخن از پیوندی نیرومند و مؤثر به نام انسان و مسأله رفاقت و دوستی به میان آمده است که بسیار با اهمیت و سازنده است و اگر در چهار چوب درست به کار نرود ویران کننده است.

بشر در تمام ادوار زندگی از ایام کودکی و جوانی تا روز کهولت و پیری همواره نیازمند رفاقت و دوستی دیگران بوده است . همانطور که از داشتن رفیق موافق و دوست یک دل احساس مسرت می کند و از مصاحبتش خشنود می گردد ، همچنین از تنهایی رنج می برد و از نداشتن هم صحبت شایسته و مناسب ، آزرده خاطر و متأثر می شود.

رفقا و دوستان نه تنها با هم انس می گیرند و با مصاحبت و همنشینی موجبات شادمانی و نشاط یکدیگر را فراهم می سازند، بلکه هر دوستی به مقیاس درجه رفاقت و دوستی در امور مادی و معنوی رفیق خود نفوذ می کند و هر یک دانسته یا ندانسته روی عقائد و اخلاق و رفتار و گفتار دیگری اثر می گذارد

قرآن کریم (در سوره فرقان آیه 28) از زبان اهل جهنم نقل می کند که می گویند:

ای کاش فلانی را دوست صمیمی خود قرار نمی دادم.

در جایی دیگر رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: دین و روش آدمی طبق مذهب و سیره دوست صمیمی و رفیق دلبندش خواهد بود.

حضرت سلیمان (علیه السلام) فرموده است : در باره کسی به نیکی یا بدی قضاوت نکنید تا رفقایش را ببینید. چه آنکه آدمی از امثال و اقرانش شناخته می شود و به صفات  همنشینان و دوستان صمیمیش توصیف می گردد.

دوست شناخته و با فضیلت یکی از سرمایه های بزرگ زندگی و از عوامل خوشبختی بشر است. اولیاء گرامی اسلام پیروان خود را در انتخاب رفیق عاقل و با ایمان ، تشویق نموده و فوائد وجود چنین دوستی را خاطرنشان ساخته اند.

علی (علیه السلام ) فرموده است: پیوند دوستی را با برادران دینی خود محکم سازید که آنان ذخائر دنیا و آخرت هستند. مگر نشینیده اید که خداوند در قرآن شریف به غم و اندوه گمراهان در قیامت اشاره کرده که می گویند: در این روز سخت نه شفیعی داریم نه دوستی که درکارمان همت گمارد.

دوست با فضیلت و لایق که در ایام خوشی و ناخوشی ، یار یکدل و صدیق و وفادار است ، برای آدمی ارزش حیاتی دارد و از دست دادن چنین رفیق غزیزی از مصائب بزرگ زندگی است.

حضرت علی (علیه اسلام ) می فرمایند : کسی که دوست پاک ضمیر خود را که برای خدا با وی پیوند دوستی داشته از دست بدهد ، مثل این است که شریف ترین اعضاء بدن خود را از کف داده است.

 

 

نوشته شده توسط رضا در سه شنبه سی ام مهر 1387

لينك ثابت


» دروازه ای برای گنهکاران «

                                

                     

                    (گر توبه شکستی بازآی )

 

 

اگر شخصى توبه كرد ولى باز شيطان و يا هواى نفس بر او غلبه كرد و او فريب خورد و گناهى را مرتكب شد و آن عهدى را كه با خدا بسته بود شكست  توبه سابقش باطل نمى شود بلكه واجبست بر او از گناه تازه اش توبه كند و از خدا طلب آمرزش نمايد و از رحمت بى پايان حق نبايد مايوس شود. نگويد حالا من ديگر بار گناه كردم خدا مرا نمى بخشد، خير، ياس و نااميدى خود از گناهان كبيره است و خدا هم غفار است و از گنا هان مى گذرد.

محمّد بن مسلم از حضرت باقر (ع ) روايت كرده كه حضرت فرمود:

اى محمّد بن مسلم گناهان بنده مؤ من كه از آن توبه كرده آمرزيده شده است و بايد براى آينده، پس از توبه و آمرزش كار نيك و خوب و پسنديده اى انجام دهد به خدا اين فضيلت نيست مگر براى آنها كه ايمان دارند.

من گفتم اگر پس از توبه و استغفار از گناهان ، باز گناه كرد و باز توبه نمود آنوقت چه بايد كرد آيا قبول است يا نه ؟

حضرت فرمود: اى محمد بن مسلم تو گمان ميكنى كه بنده مؤ من از گناه خود پيشمان گردد و

از آن آمرزش خواهد و توبه كند خدا توبه اش را نمى پذيرد؟!

گفتم : كسى كه چند بار اينكار را كرده است ، يعنى گناه مى كند و بعد از خدا طلب آمرزش مى خواهد، آيا بخشيده مى شود؟!

حضرت فرمود: آنچه مؤ من با آمرزش خواهى و توبه بازگردد خدا هم به آمرزش او برمى گردد. و براستى كه خداوند زياد آمرزنده و مهربانست توبه را ميپذيرد و از بدكردارى ها ميگذرد. مبادا تو مؤ منين را از رحمت خدا نوميد سازى .

جوانى در بنى اسرائيل بود كه بيست سال خدا را عبادت و طاعت كرده ، بيست سال سر تعظيم و ادب در برابر حق فرود مى آورد تا اينكه همنشين هاى بد، هواى نفس و  شيطان او را فريب داد و به گناه آلوده شد و بيست سال در معصيت بسر مى برد، روزى در آينه نگاه كرد ديد موهايش سفيد شده خيلى ناراحت شد، بدش آمد و از كرده خود پيشمان شد، گفت خدايا بيست سال بندگى و عبادت كردم و حال بيست سال است كه نفهميدم به گناه افتادم آيا اگر برگردم بسوى تو و توبه كنم آيا مرا قبول مى كنى ؟ صدائى شنيد كه يكى مى گفت:

اَحْبَبْتَنا فَاَحْبَبْناكَ، تَرَكْتَنا، فَتَرَكْناكْ، وَعَصَيْتَنا، فَاَمْهَلْناكْ وَاِنْ رَجَعْتَ اِلَيْنا قَبِلْناك .
يعنى ما را دوست داشتى پس ما هم ترا دوست داشتيم ، و ما را ترك كردى پس ما هم تو را ترك كرديم ، معصيت ما كردى تو را مهلت داديم پس اگر برگردى بطرف ما تو را قبول مى كنيم .

از اين مرحمتها از خدا نسبت به تمام امم بوده و در اين امت هزار برابر است .

 

بازآ، بازآ، هر آنچه هستی باز آی                        گر کافر و گبر و بت پر ستی باز آی

این در گه ما در گه نومیدی نیست                          صد بار اگر توبه شکستی بازآی

 

 

در هر حالتى شخص بايد اميدش به خدا باشد. حضرت لقمان به فرزندش وصيت فرمود: اى فرزندم ، اگر گناه جن وانس را داشته باشى ، چنان اميدوار به خدا باش كه تو را رحم مى كند و اگر عبادت ثقلين را هم داشته باشى بترس از اينكه مبادا تو را عذاب كنند، يعنى به عبادت خودت ننازى كه عجب تو را بگيرد.

ابوبصير مى گويد: به حضرت صادق (ع ) عرض كردم : آقا! معنى توبه نصوح چيست كه خداوند به آن امر فرموده است ؟

حضرت فرمود: آن توبه از گناهى است كه انسان هرگز به آن باز نگردد.

گفتم : آقا جان ! كداميك از ماست كه به گناه باز نمى گردد؟!

حضرت فرمود: اى ابامحمد به درستى كه خدا بندگانى را دوست دارد كه بعد از فريب خوردن

زياد، توبه زياد كند.

در حقايق الاسر دارد، حضرت رسول خدا (ص ) فرمود:

اگر آنقدر گناه كرديد كه تا آسمان برسد و بعد پشيمان شويد و توبه كنيد هرآينه خدا قبول مى كند توبه شما را.

 

بار الها بارها برگشته ام                                           توبه ها و عذرها بشکسته ام

کرده ام آنها، که از من می سزید                               تا چنین سیل سیاهی در رسید

 

 

قصص التوابين/علی مير خلف زاده

 

 

نوشته شده توسط رضا در یکشنبه سی ام تیر 1387

لينك ثابت



مطالب پيشين


منوي كاربري

Make Your HomePage    Email To Admin    Add to Favorites

پيغام مدير : خدای بزرگ را سپاس که توفیقش را نصیب بنده ساخت تا به رغم بضاعت ناچیز، این وبلاگ را تقدیم شما عزیزان نمایم. امیدوارم لطف حق بیش از پیش شامل این قلم شده و با عنایت خاص خود ضعف ها و کمبودهای معنوی و عملی نویسنده را در تاثیرگذاری نوشته اش دخالت ندهد. ما را از نظرات خود بی نصیب نگذارید.


آمار بازديدكنندگان

خبرنامه

براي دريافت مطالب آموزشي اينجا عضو شويد :



لينك دوستان



رهروان شهادت
انتشارات سمیع
نور ولایت
محمد باقر پورامینی
نگین شهر طبس
دست نوشته
نویسه
شب شکن
کلبه ی فرهنگی آقای نودهی
(طاووس بهشت)
ولایت نور


کپي برداري از مطالب سايت فقط با ذکر منبع مجاز مي باشد
All Rights Reserved 2006 © by profreza.blogfa.com
This Themplate Designed By Sasan Nobakht